Όπως όλοι μας έτσι και εγώ έχω έρθει κάποια στιγμή σε επαφή σε διάφορα γυναικεία και ανδρικά περιοδικά. Αυτό που καταλαβαίνω και είμαι πεπεισμένος για αυτό, είναι ότι επιδιώκουν, και το έχουν μάλιστα καταφέρει, είναι να μας επιβάλουν συγκεκριμένα πρότυπα, συμπεριφορές, ντυσίματα κτλ. Βέβαια καινούριο δεν είναι το κόλπο αλλά πλέον η κατάσταση είναι εκτός ελέγχου. Βλέπεις άντρες ή γυναίκες στο δρόμο και νομίζεις ότι έχουν βγει από το ίδιο εργοστάσιο. Και άντε λες, πάει στα κομμάτια το ενδυματολογικό, είναι της μόδας. Αλλά η συμπεριφορά, οι αντιδράσεις, οι πεποιθήσεις;;; Τόσο «ρομποτοποίηση» ούτε οι κλώνοι στο Star Wars. Γενικά η κατάσταση έχει ξεφύγει από κάθε μέτρο, όπου η διαφορετικότητα τρομάζει.
Ας δώσω ένα παράδειγμα λοιπόν:
Έστω ότι μία όμορφη ξανθιά, με σχεδόν τέλειες αναλογίες και ντύσιμο ανάλογο κάθεται σε ένα μπαρ. Μέχρι τι στιγμή που θα φύγει, αν φύγει μόνη, θα τη πλησιάσουν τουλάχιστον 5 άντρες. Οι άντρες αυτοί θα ποικίλουν, από φοιτητή μέχρι αθλητή, γιατρό και δικηγόρο. Προκειμένου να μην επιμείνουμε σε συγκεκριμένες ιδιότητες και επαγγέλματα, ας το γενικεύσουμε και ας πούμε πως θα τη πλησιάσουν άνδρες διαφορετικής ηλικίας, μόρφωσης, εισοδήματος και εμφάνισης.
Η γυναίκα, μετά τα φλερτ, έχει όλο το χρόνο και την άνεση να επιλέξει όποιον θέλει, αν θέλει κάποιον. Και εκεί ξεκινάει η ουσία… Ποιον θα επιλέξει και γιατί. Πιστεύει κανείς ότι θα επιλέξει εκείνον που θα την αγγίξει περισσότερο ψυχικά ή εκείνον που θα είναι ειλικρινής και έχει τη μαγκιά να της πάει στα ίσα ότι θέλει μόνο σεξ; Όχι αγαπητοί μου, ούτε το ένα ούτε το άλλο. Και η επιλογή αυτή είναι καθορισμένη και πηγάζει από τα έντυπα μέσα που κυκλοφορούν κάθε μήνα.
Δεν θα επιλέξει το πρώτο γιατί πολύ απλά έχει έρθει με σκοπό, και αυτό φαίνεται από το ντύσιμο της και τη συμπεριφορά της, αλλά ούτε και το δεύτερο γιατί σε καμία περίπτωση δεν θέλει να δώσει την εντύπωση της εύκολης και της στερημένης. Θα επιλέξει αυτόν που τη συμφέρει καλύτερα, λες και παίρνει αυτοκίνητο. Θα επιλέξει εκείνον που θα την ανεβάσει κοινωνικά, οικονομικά και θα της προσφέρει αρκετά που ίσως μόνη της δε θα μπορούσε, ή δε θα ήθελε μόνη της να αποκτήσει. Υπάρχουν γυναικεία περιοδικά που προβάλουν ως «μαγκιά» να κάνεις τον άντρα ότι θέλει, έτσι ώστε να αποκτά κάθε τι που επιθυμεί χωρίς ιδιαίτερο κόπο.
Έτσι η σχέση καθορίζεται όχι από τα συναισθήματα, αλλά από άλλου είδους ανάγκες, ίσως και παντελώς άσχετες. Ουσιαστικά πρόκειται για την ανάγκη σύγχρονης επιβίωσης στο σύγχρονο κόσμο που ζούμε και ουσιαστικά δε διαφέρει σε τίποτα από άλλες κοινωνίες ζώων όπου το θηλυκό επιλέγει το ισχυρότερο αρσενικό.
Αφού λοιπόν επιλέξει το «ισχυρότερο» αρσενικό και αποχωρήσει μαζί του, θα κάτσουν οι «ηττημένοι» να σκεφτούν τι έφταιξε και απορρίφθηκαν. Και εκεί ξεκινάει, για τους πιο αδύναμους χαρακτήρες, η ψυχολογική πίεση και το τρέξιμο να προσαρμοστούν στα «ορθά» πρότυπα. Γιατί στα ανδρικά περιοδικά οι λογικές που προσπαθούν να περάσουν λένε ότι μόνο αν κοιμάσαι με κουκλάρες αξίζεις σαν άντρας, αλλιώς τραβάς τα παρακάτω.
Δεν είμαι αρκετά πλούσιος, να κάνω δέκα δουλειές να έχω πολλά λεφτά, για να έχω rayban, levis και άλλες μάρκες επάνω μου. Δεν είμαι κορμάρα, να λιώσω στα γυμναστήρια. Δεν είμαι όμορφος να κάνω πλαστική κτλ κτλ. Οπότε ξεκινάει ένας αγώνας δρόμου παραμόρφωσης, μεταμόρφωσης, μετάλλαξης σε κάτι που δεν είσαι, αλλά πρέπει να γίνεις για να είσαι αρεστός κι σύμφωνος με τα επιβεβλημένα πρότυπα, γιατί αλλιώς αισθάνεται μειωμένος, λιγότερο άντρας, αποτυχημένος εραστής αφού δε κατάφερε να ρίξει τη τύπισσα από το μπαρ στο κρεβάτι.
Μετά πρέπει να δούμε που καταλήγει αυτός ο τύπος. Φτάνει στο επιθυμητό σημείο και κερδίζει τα όσα του έχουν επιβάλει να θέλει ή καταρρέει στη διαδρομή; Ποια είναι η προσωπικότητα του μετά; Είναι ο εαυτός του ή έχει μία «μισοτελειωμένη», ασταθέστατη, χωρίς βάθος και ουσία συμπεριφορά η οποία αμφιταλαντεύεται ανάμεσα στο αρχικό του και τελικό είναι αγγίζοντας στη τελική την κατάθλιψη;
Στις γυναίκες που απορρίπτονται δε, αυτές οι αντιδράσεις είναι ακόμη χειρότερες σε σημείο που αγγίζουν την υστερία. Χαρακτηριστικά παραδείγματα οι εξαντλητικές δίαιτες, οι πλαστικές επεμβάσεις, οι οποίες δεν είναι και τόσο απαραίτητες μιας και δε χρειάζεται όλες οι γυναίκες να έχουν πλούσιο μπούστο. Υπάρχουν και άλλα επάνω στη γυναίκα που πρέπει να εκτιμήσει ένας άντρας. Για τα ψώνια δε, εκεί είναι το πραγματικό όργιο. Ξοδεύουν πολλά χρήματα που μπορεί να μην τους ταιριάζουν αλλά επειδή είναι σέξι, της μόδας, ακριβά, ή δε ξέρω εγώ τι άλλο τα αγοράζουν και καταλήγουν να κυκλοφορούν στο δρόμο σαν καρναβάλια…κυριολεκτικά όμως.
Εν τέλει, δυστυχώς έχει χαθεί η ουσία στις σχέσεις που πηγάζει μέσα από τα συναισθήματα. Επιστρέψαμε σε λογικές του 50′ (βλέπε προξενιά μεταξύ πλούσιων οικογενειών) ντυμένες με τις σύγχρονες τάσεις. Όλα γίνονται για το βόλεμα και την επιβίωση. Η κατάσταση σαφέστατα μπορεί να αλλάξει αν δεχτούμε τον άλλον έτσι όπως είναι και όχι όπως θα θέλαμε να είναι. Κανένα μέσο δε πρέπει να μας επιβάλει συμπεριφορές και επιλογές. Είμαστε ελεύθεροι να επιλέγουμε, και πρέπει να επιλέγουμε, τον σύντροφο μας ανεξάρτητα από οτιδήποτε. Τον επιλέγουμε γιατί τον γουστάρουμε, έτσι απλά.
ΥΓ 1. Και η τηλεόραση κάνει το ίδιο κακό και χειρότερο, μιας και προβάλει ακριβώς τα ίδια πρότυπα και συμπεριφορά σε μεγαλύτερη συχνότητα και πιο έντονα. Επίσης και ο κόσμος περισσότερη τηλεόραση βλέπει παρά διαβάζει περιοδικά. Απλά ξεκίνησα το άρθρο με τα περιοδικά γιατί φαινομενικά είναι πιο ακίνδυνα.
ΥΓ2. Καταδικάζω χωρίς δεύτερη σκέψη όσους άντρες αντιμετωπίζουν τις γυναίκες σαν τρόπαια, τις οποίες επιδεικνύουν στους φίλους τους για να ανεβαίνει ο εγωισμός τους στη παρέα. Και η γυναίκα άνθρωπος είναι, όχι κούπα. Όσοι θέλετε κούπα να γραφτείτε σε σύλλογο 5 * 5. Επίσης καταδικάζω τις γυναίκες που ενώ αντιμετωπίζονται ως κούπες και το καταλαβαίνουν κάθονται, γιατί ο σύντροφος ταυτόχρονα λειτουργεί και σαν «πάροχος».
Ευχαριστώ την Ελευθερία για την βοήθεια της στη συγγραφή του άρθρου.
loading...

σεβόμαστε τον Πολυχρόνη