Από την ποιητική μου συλλογή μέρος I
Θέλω να σπάσω την σιγουριά σου σε κομμάτια…
…και να στα ταΐσω αργά ένα-ένα
Θέλω να τα φτύσεις απεγνωσμένα αηδιασμένη…
…και να προσγειωθούν σ’ ότι περισσότερο εκτιμάς μες στη ζωή σου
Θέλω να δεις την ψευδαίσθηση μέσα στην οποία ζεις…
…και να γκρεμιστεί ο γυάλινος κόσμος γύρο σου σαν μια παραίσθηση της στιγμής
Θέλω να ξυπνήσεις ιδρωμένη στο κρεβάτι σου…
…και να ουρλιάξεις «εφιάλτης» τρομαγμένη
Θέλω εκείνη την ώρα να θυμηθείς τα λόγια μου…
…και να σκεφτείς αν αξίζει:
ότι αγαπάς μες στην ζωή σου, να το πουλάς για μια καινούρια αγάπη
Σαν ονείρου δύνη που κανένας δεν θέλει να θυμάται και να ελπίζει…
loading...

σεβόμαστε τον Πολυχρόνη