σεβόμαστε τον Πολυχρόνη
12 σχόλια
A
A
A
A
A
Ενεργοποίηση Γραμμοσήμανσης
Αυτή τη στιγμή διαβάζουν το άρθρο 0
Σύνολο ατόμων τα οποία έχουν διαβάσει το άρθρο:
+
Σύνολικές θεάσεις άρθρου: 280
+
Ακούγοντας την φίλη μου τη Δέσποινα να σιγοτραγουδάει “αγαπάω κι αδιαφορώ”, την ρώτησα για τα δικά της προβλήματα…
Τα δικά μου θα τα βρείτε παρακάτω.
Έπειτα συνθέσαμε αυτό:Με αγάπη έλεγες, τον πόνο να ξεχάσω
Και να που μ’ έφερες εδώ, όλα για να τα χάσω
Στη μαύρη σκοτεινιά, θαρρώ πως θα πεθάνω
Αφότου με παράτησες, δεν ξέρω τι να κάνω
Σ’ αγάπησα, με πόνεσες κι αμάρτησα για σένα
Μα τώρα μόνος μου, θρηνώ όλα τα περασμένα
Στην αγκαλιά σου έλεγες, αγάπησα τον κόσμο
Έφυγες όμως, κι έμεινα εγώ να μαραζώνω
Φοβήθηκα τις ώρες μακριά σου, να κοιμάμαι
Και τώρα μένω ξάγρυπνος εσένα να θυμάμαι
Μονάχος μου γυρίζω στους δρόμους στα σοκάκια
Γιατί πολλά μου τα ’φερε ο πόνος τα φαρμάκια
Κατέστρεψες τον έρωτα που ζήσαμε παρέα
Έφυγες, με κορόιδεψες, δε φέρθηκες ωραία
Έτσι απλά.
Τι πρέπει να κάνεις όταν έχεις την ανάγκη να πέσεις στης αγάπης τα δίχτυα, σκεπτόμενος τα περασμένα;
GD Star Rating
loading...
loading...
Μετάβαση στην αρχή