Την Παρασκευή το απόγευμα έφυγε από κοντά μας, ο καλός μας φίλος Αλέξανδρος. Πλέον βρίσκεται εκεί ψηλά να μας βλέπει και να χαμογελάει όπως έκανε πάντα.
Μιας και είμαστε site καψούρας λέω και εγώ να παραθέσω μερικούς στίχους: Έχω κάποια βράδια να σε δω και περιμένω μέσα μου ένα άλογο τυφλό αγριεμένο μη καπνίζεις τόσο σ’ αγαπώ και να προσέχεις
Από την ποιητική μου συλλογή μέρος I
Θέλω να σπάσω την σιγουριά σου σε κομμάτια…
…και να στα ταΐσω αργά ένα-ένα
Σχηματίζοντας τα δρώμενα εις ένα διαπλανητικό εκκρεμές παράγεται διαυλική ταλάντωση. Μεταφέροντας την ταύτη ταλάντωση στο ενεργειακό μοντέλο σταθερούς απόληξης αταξίας, καταφέρνουμε να κεντρίσουμε την θέληση για αναζήτηση της ψυχής εν τω σώματι.
Ακούγοντας την φίλη μου τη Δέσποινα να σιγοτραγουδάει “αγαπάω κι αδιαφορώ” την ρώτησα για τα δικά της προβλήματα… Τα δικά μου θα τα βρείτε παρακάτω.
Έπειτα συνθέσαμε αυτό:
Μες` τα σκατά με ρίχνεις κι εγώ το απολαμβάνω…
Και τι έγινε που χωρίζουμε..
Θα σου πω ένα συγνώμη και την κάνω..
σεβόμαστε τον Πολυχρόνη
Back to top