Πλέον, βρίσκεται ψηλά, μας βλέπει και χαμογελάει όπως έκανε πάντα.

Όλοι οι φίλοι του Αλέξανδρου θέλουμε να εκφράσουμε τα θερμά συλλυπητήρια μας στην οικογένεια και τους συγγενείς του.

Θα σε θυμόμαστε για πάντα αδερφέ….

Πόντος έν’, άστρον φωτεινόν

Ο Αλέξης ηταν πραγματικά αυτό που λέμε καλό παιδί, όσο τα σκέφτομαι, ποτέ δεν θυμάμαι να είπε κάτι που να με πείραξε ή να με πρόσβαλε… Θυμάμαι αυτό το υφάκι που έπαιρνε όπως στη φωτογραφία ποιο πάνω και γελάω, α ρε Αλέξανδρε…
Τι να πρωτοθυμηθώ; Τα πάρτυ που κάναμε στη La Rochelle, το κρασί La Guignette που του άρεσε πολύ (έχω κρατήσει ένα μπουκάλι, δεν προλάβαμε να το πιούμε μαζί, αλλά του υπόσχομαι να μαζευτούμε όλοι από την παλιοπαρέα και να το πιούμε για εκείνον), ότι τα σπάσαμε στο πάρκο λίγες μέρες πριν την επιστροφή στην πατρίδα (ακόμα θυμάμαι τα σπασμένα και τους χορούς που είχαμε κάνει… του άρεσε πολύ «τα γενέθλια» του Μπικάκη…).
Θυμάμαι που είχαμε μαγειρέψει μια φορά στο σπίτι του στο Ηράκλειο κοκκινιστό με Ρίζι και το το κρέας ήτο μισοάβραστο, χαχαχα και άλλα ωραία, τα θυμάμαι και γελάω.
Ακόμα θυμάμαι το βλέμα του (κι αυτός το δικό μου) όταν μας είπε η Κωνσταντίνα ότι έχει ένα κοριτσάκι, χαχαχαχα.

Παρακάτω μπορείτε να δείτε μερικές φωτογραφίες που τραβήξαμε από τη Γαλλία, που όπως μας έλεγε του άρεσε πάρα πολυ. (δεν έιχε και άδικο)

Του άρεσε τόσο πολύ στη Γαλλία που έφτιαξε κι ενα βιντεάκι με τις στιγμές που ζήσαμε εκεί.
La Rochelle Erasmus 2008

Παρακάτω μπορείτε να δείτε μερικές φωτογραφίες από Ηράκλειο, Ρουμανία.

Φίλοι γράφτε κι εσείς όσα θυμάστε για τον Αλέξανδρο…

Στους παρακάτω συνδέσμους μπορείτε να δείτε τι είχε γράψει ο Αλέξανδρος στο Χέσε Μέσα.
Σχόλιο στο άρθρο: Σε διαρκή πάλη
Σχόλιο στο άρθρο: Χαίρε άπονε κόσμε!

Θέλω να σπάσω την σιγουριά σου σε κομμάτια…
…και να στα ταΐσω αργά ένα-ένα
Θέλω να τα φτύσεις απεγνωσμένα αηδιασμένη…
…και να προσγειωθούν σ’ ότι περισσότερο εκτιμάς μες στη ζωή σου
Θέλω να δεις την ψευδαίσθηση μέσα στην οποία ζεις…
…και να γκρεμιστεί ο γυάλινος κόσμος γύρο σου σαν μια παραίσθηση της στιγμής
Θέλω να ξυπνήσεις ιδρωμένη στο κρεβάτι σου…
…και να ουρλιάξεις «εφιάλτης» τρομαγμένη
Θέλω εκείνη την ώρα να θυμηθείς τα λόγια μου…
…και να σκεφτείς αν αξίζει:
ότι αγαπάς μες στην ζωή σου, να το πουλάς για μια καινούρια αγάπη

Σαν ονείρου δύνη που κανένας δεν θέλει να θυμάται και να ελπίζει…

Σχηματίζοντας τα δρώμενα εις ένα διαπλανητικό εκκρεμές παράγεται διαυλική ταλάντωση. Μεταφέροντας την ταύτη ταλάντωση στο ενεργειακό μοντέλο σταθερούς απόληξης αταξίας, καταφέρνουμε να κεντρίσουμε την θέληση για αναζήτηση της ψυχής εν τω σώματι. Η ψυχή χωρίς αγάπη θέλοντας και μη, κερδίζει την ενσωματωμένη εις το σύμπαν μελανή φωνή βοώντος εν τη ολισθαίνουσα παλινδρομούσα γαία. Η γαία, διαμέσου πολλών υποσχόμενων ερωτήσεων απαντάται εις ένα και μοναδικό υπερφέρων άτομο αλληλεγγύης και θείας πρόνοιας. Η θεία πρόνοια μεγαλώνοντας το υπερφίαλο ασύμφορο και μη φυσικό για τον άνθρωπο μοντέλο ανοσιοτήτων ,καταφέρνει να φέρει εις πέραν αυτό δια το οποίο δημιουργήθηκε, το λεγόμενο μικροθεμέλιο της απαρχής της ζωής.

Δυνάμεθα εν πολύ ευκολία, να κατανοήσουμε την ομοιόμορφη σχηματισμένη χώρα των εν πολλά γενομένων συμβάντων διά δημιουργία ζωής, μόνο αν θεωρήσουμε τη θεία πρόνοια σαν το ένα και μοναδικό τεραστίων διαστάσεων θεμέλιο ζωής. Εις ταύτη χώρα οράμε την έλευση αρμάδας του προστάτη της γαίας, φέροντας εις αυτήν τη δημιουργία αποτελεσματικότητας και βιώσιμης καλλιέργειας του ανθρώπινου νου. Εν συνεχεία η απαρχή της κεντρικής ομοιότητας των μικρογεγονότων θεμέλιου όντως συνυπάρχει της αξίας διά κατανόηση του όρου χωρασφάλειας.

Εις το πέλαγος της θέασης του γεγονότος χωρασφάλειας, εισάγουμε έννοια πολιτισμικότητας και περιπλάνησης ομοιογενούς ασύγχρονου και φασματικού ετεροχρονικού συνεχούς διά την διεκπεραίωση της αμυντικής λειτουργίας συνόλου σιγής. Ως σύνολο σιγής δυνάμεθα θωρήσομε ένα πρόσωπο αλληλένδετο της φερεγγυότητας του ενός το οποίο ψάχνει το άπειρο για ενέργεια ισχύος και προσφερόμενης διά χτίσιμο νοημοσύνης. Μη ζώντας εις το πέλαγος ασφάλειας του ετεροχρονικού συνεχούς, συνειδητοποιούμε ότι κακώς πλην καλώς γεννάμε ιδέα διά το άτομό μας. Η μόνη λύση δια την φέρων εις αλήθεια, πραγματικότητα, υποστηρίζουμε την έλευση της προσφοράς του ανθρώπινου νου στο συμπαντικό σύνολο. Προσφορά γενόμενη ιδιοτελούς απασχόλησης και εγκεφαλικής ερμηνείας με στόχο την ολοκλήρωση της υποψηφιότητας διά έλεγχο του νου. Υποψήφιος μπορεί κάλλιστα να είναι ο κάθε άνθρωπος εις τον οποίο έχουν δοθεί τα κλειδιά της περιφρούρησης του αμυντικού συνόλου κυτταρικούς εμβέλειας του μυαλού.

Αν συντάξομε μια θεώρηση, το ασφαλές διά την νόηση αγάπης ενός ζευγαριού πρέπει να συνυπάρχει του μίσους δια την εγωκεντρική συμπεριφορά του, πρέπει να αναλύσομε την προσπάθεια του ατόμου για ένωση με το έτερο ήμισυ. Προσπάθεια που πολλές φορές δεν φέρνει αποτέλεσμα και που συνήθως χαλάει την στιγμιαία υπάρχουσα αθώα κατάσταση αγάπης και φιλίας. Η φιλία ενδέχεται να παίξει καθοριστικό ρόλο εις το απόλυτο δούναι της αγάπης. Βάσανο μεγάλο ενδέχεται η αγάπη να υπάρξει στο αποπροσανατολιστικό υπερπέραν του μεγαλείου ενός ανθρώπινου νου. Διά αυτό το λόγο δυνάμεθα πολλάκις εις αγάπη να ευρισκόμεθα. Είναι αυτή η ανάγκη η ολοκληρωτική ενεργειακή αποστολή της πολλά υποσχόμενης αιθερούσιας συνύρπαξης δυο ανθρώπων. Μήπως ρωτώντας την αδάμαστη διά πολλούς ενέργεια της αγάπης αν πρέπει να περικλείεται εις τα τοιχώματα της καρδιάς να πάρομε απάντηση στο αιώνιο ερώτημα του τι συμβαίνει με αυτή την πάλη διά την μη επικράτηση του εσωτερικού και πανάρχαιου ενστικτώδους διά έρωτα;

Το εν δυνάμει εις τα κατώφλια του έρωτα ένστικτο αγάπης κυριαρχεί της απεραντοσύνης της υπέργειας γέφυρας ουρανού και γης. Διά την εύκολη επικράτηση της αγάπης έναντι του έρωτα θα πρέπει η ομοιόσφαιρη δημιουργικότητα να λούζετε φωτός επικράτεια.

Η εν γένει επικράτηση της εσωτερικής δύναμης διά απόκτηση της εξωτερικής εσωστρέφειας του ατόμου συνίσταται σε ολοκληρωτική απαρχή του γεγονότος ασφάλειας έρωτα. Θεωρώντας τον έρωτα ως το μέτρο σύγκρισης της αγάπης μεταξύ δύο ατόμων είμεθα εις θέσην να αξιολογήσουμε την ανασφάλεια των δύο εις έρωτα εβρισκομένων νέων.

Θυμάμαι ότι είναι κάτι το ασύλληπτο η φαντασία του είναι σου.Θα κάνω ότι πρέπει για να αγαπήσεις τη ζωή και όχι τη νίκη ματαιοδοξίας της καθημερινότητας του υπάρχοντος βεβαρημένου καθεστώτος υπαρξιακής κατανάλωσης.

Δύναται ολοκλήρωση σκοπού αληθινού διά βέβαιη πραγματικότητα πηγάζουσα εκ ουρανού απύθμενων πηγαδιών. Τα ουράνια πηγάδια είναι σε θέση ισχύος του ενός στην γη, με μέσο ολοκλήρωσης το ένα του απείρου. Το απειρίζειν, σχεδόν φτάνει στο επιθυμητό αποτέλεσμα του ενός και μοναδικού κεντρικού σφάλματος ενέργειας, αποσχίνουσας της ύλης που εμπεριέχεται στο σύμπαν. Το κεντρικό αυτό σφάλμα αντιπροσωπεύει την ανυπαρξία ενός ουράνιου πηγαδιού, το οποίο φέρνει κοντά μας το θεμελιώδες διά τη ζωή στοιχείο υπάρχουσας ανάγκης και πολυτελείας. Η ανάγκη διά υλοποίηση της ένθερμης εικονικής αποτελεσματικότητας, διακατέχεται από συναισθήματα αγάπης και μίσους. Η ανάγκη αυτή δε προβάλει στο άτομο την ιδιότητα της εξωτερικής μεγαλοσύνης της προσωπικότητάς του. Μετασχηματίζοντας αυτή την ανάγκη σε κάτι το μαγικό κι εξωπραγματικό προκύπτει αδάμαστη ενέργεια έρωτα. Κρούση αγάπης μίσους παράγει ύλη, κόσμια, υπάρχουσα στο σύμπαν της οποίας η ανάγκη αναλίσκεται σε φως.

Το υπάρχον φώς απλώνει τα φτερά του εις ουράνια πέλματα ουράνιου πατέρα, ο οποίος ντύνει τη Μεγαλόχαρη με παιδί του λευκό. Η σύσταση της σχετιζόμενης ιδιοτέλειας της εφαρμοσμένης κάθαρσης του ατόμου, έρχεται στο όνειρο φωτός σαν ένα μικρό κύτταρο, έτοιμο για αναπαραγωγή. Στην ολοκλήρωση της φερόμενης ως φωτισμένης αυτής ανάγκης, η πραγμάτωση του ατόμου γίνεται σταδιακά με όρο συνύρπαξη αλήθειας και ψεύδους. Ως ο ένοχος φέρων τέλεια αίσχη, δυνάμεθα προσδιορίσομε το χάος. Χάος, το οποίο, εν αντιθέσει φωτός μεγαλοπρέπεια, υποθάλπει τα όνειρα του ατόμου για εξιλέωση της ψυχής στον ουράνιο πατέρα. Χάος δημιουργήθει απ` αρχής. Ο ουράνιος πατέρας τέλειος εστί, έτσι ώστε μέσω εύρεσης χάους, φτάνοντας σε σημείο καίριο υπαρξιακής ανάγκης διά υπολογισμό του ενός και μόνο υπέροχου πλάσματος βοηθείας, να γίνεται η επαλήθευση ουράνιας συμπαντικότητας και αρμονίας.

Σύμπτυξη αρμονίας και χάους δημιουργεί μέσο ολοκλήρωσης μιας αποτελεσματικής ιδιαιτερότητας του υποσυνόλου ενός αναγκαστικού καθεστώτος παράτολμης ενέργειας. Γεννώντας κλίμακα απείρου σχετιζόμενου του ενός, υποστηρίζουμε το εγώ του ανεξάρτητου συμφέροντος της προαναφερθείσας ουράνιας συμπαντικότητας. Εκλέγοντας λοιπόν την αδάμαστη ενέργεια του έρωτα στο μέγεθος αγάπης, είμεθα εις θέση να αναλογιστούμε την ιδιαιτερότητα της αυτοσυντήρησης του διαπλανητικού μοντέλου ιδιοτήτων ενός γεννώμενου άστρου αρμονίας. Χρειαζόμεθα ανάγκη διά αποτελεσματική διεκπεραίωση της λειτουργικότητας του μοντέλου ολοκλήρωσης πιθανοτήτων της ουράνιας εκμετάλλευσης του ανθρώπου.

Η εκμετάλλευση του ανθρώπου μπορεί να σταθεί εμπόδιο στην ανάπτυξη μιας γαλαξιακής ενδοστρεφής συνύρπαξης των όντων. Συνεπώς ο αληθινός σχετιζόμενος με αγάπη ενεργειακός κύκλος εις τον οποίον εμπεριέχεται κοσμική αταξία, περιβάλει την φαιά ουσία της ζωής. Αυτός ο κύκλος χρειάζεται και μόνο, διά την σωστή συνύρπαξη των εν ζωή πλασμάτων. Χρησιμοποιώντας ενεργειακά, την κοσμική αταξία εμπεριεχόμενη εις τον προαναφερθέν ενεργειακό κύκλο φθάνουμε στο συμπέρασμα ότι η αγάπη του έρωτα μπορεί να ξεπεράσει τα λεπτά σύνορα της τροχιάς του ηλιακού μας συστήματος. Αν η αγάπη γίνει αντιληπτή από εξωγενής παράγοντες εύρεσης απότομων μεταβολών ενέργειας της περίσσιας αταξίας του ενεργειακού κύκλου, η συμπαντική αρμονία θα επέλθει εις τέλμα.

Η συνέχεια εδώ.